عبد الملك الثعالبي النيسابوري ( مترجم : رضا انزابى نژاد )

560

ثمار القلوب في المضاف و المنسوب ( فارسى )

سپاه پدر حليمه چنان گرد و غبارى برخاست كه چشمهء خورشيد نهان گرديد و ستارگان پديدار گشتند ، از آن روز باز آن روز به روز حليمه نامور گرديد ، گويند : در نيمروز ستارگان را به تو نشان خواهم داد . يوم الحيرة - الأيّام المضافة . يوم حنين - الأيّام المضافة . يوم خزازى - الأيّام المضافة . يوم الخندق - الأيّام المضافة . يوم الدّار - الأيّام المضافة . يوم ذى قار - الأيّام المضافة . يوم الشّورى - الأيّام المضافة . يوم صفّين - الأيّام المضافة . يوم عبيد . روز ناخجستهء شوم را به « يوم عبيد » مثل زنند . و آن چنين بود كه عبيد بن الأبرص در روز خشم پيش نعمان بن منذر آمد ، در چنين روزى منذر هر كس را مىديد او را زنده نمىگذاشت ، همان گونه كه در روز خوشى ، هر كس را مىديد دست خالى و نوميد از پيش خود باز نمىگردانيد . نعمان به عبيد گفت : ناچار تو امروز كشته مىشوى ، پس آن سخنت را باز خوان كه گفته‌اى : « أقفر من اهله ملحوب » يعنى : راه از كسان خود تهى و جدا ماند و رهروى از آن راه نرفت . عبيد چنين خواند : اقفر من أهله عبيد * فاليوم لا يبدى و لا يعيد يعنى : عبيد از كسان خود جدا افتاد و امروز او را هيچ گزير و گريزى نيست . پس منذر فرمود تا او را كشتند ، و روز عبيد مثل ماند ، چنان كه ابو تمّام گفته : لمّا أظلّتنى سماؤك أقبلت * تلك الشهود علىّ و هى شهودى من بعد ما ظنّ الأعادى انّه * سيكون لى يوم كيوم عبيد